{feelings}

-
hisler gerçek ya, mantıkla falan alakasız. yani gülüşler, ağlamalar, el sıkışmalar, sarılmalar, selamlar ve bütün interaksiyonlar sahte belki de gerçek dünyayla olan ama hisler hiçbir zaman yalan söylemiyor tahminimce. kimseye anlatamadığın, hareketlerine dökemediğin onca hissin arasında kayboluyorsun çoğu zaman. hiperaktivite de depresyonda aynısı gibi geliyor uzaktan. her biri yaşadıkça bir şey öğretiyor sana, seni bir duruma hazır hale getiriyor ya da seni arkadaşlarından sevdiklerinden uzaklaştırıyor. utanç diyosun kendi kendine, utanıyorum; kendimden, ondan, şundan, bundan, bizden. bizden utanıyorum diyorsun hissederek, 
ayrılıyorsunuz. 
seviyorum diyorsun, seni, seni inanmadığın kadar çok seviyorum. 
hissederek, 
seviyorsunuz
eğleniyorum diyorsun, onlayken delilercesine eğleniyorum,
hissederek
eğleniyorsunuz. 



her hissiyat bir kapıya çıkan story questleri gibi oluyor hayatta. her questi almak istiyorum ya ben. macchu pichuya gidince ne hissediyorsa bir insan hissetmek istiyorum mesela. odesa limanında sahile bakarak sevgilisinin elini tutan ne hissediyor hissetmek istiyorum. her anlatılan hikayenin her parçasında var olmak istiyorum. acaba nasıldır ya diye bir cümle dudaklarımın arasından çıkmasın istiyorum. bir şey icat etmek nasıldır, bir şehri fethetmek nasıldır bilmek istiyorum. ben hissetmek istiyorum ya, hayatımın her anında bir şeyler hissedip bir şeyler düşünmek istiyorum. en çok da ne istiyorum biliyor musunuz. güneşin altında daha hissedilmediğine emin olduğum bir hissi hissetmek istiyorum. nasıl olur, nasıl gelir geçer başımdan bilmiyorum ama istiyorum. marsa ilk giden, dünyada tek kalan olmak istiyorum.

istiyorum. ben her şeyiyle aşkı, sevgiyi hissetmek istiyorum. birine aşık olmak ve sevgili olmaktan öte, kuşu böceği her şeyi sevip geri sevilmemek istiyorum. her şeye merhamet edip her şeyin başını okşayıp sevgiyle bakmak. alttan almak, birbirimizi bulmak istiyorum. yapılan her hatayı affetmek, her hareketi makul karşılamak istiyorum. sırf sevdiklerimle mezara değin yanyana olmak istiyorum. sevginin nasıl bir his olduğunun profesörü ve yazarı olmak istiyorum. dünyada bu kadar seven kimse yoktu diye tarih kitaplarında bahsedilmek istiyorum. hissetmeyi istiyorum, sevmeyi, sonuna kadar alttan almayı, sineye çekmeyi, görmezden gelmeyi, sakin olmayı, tekrar değerlendirmeyi, yeniden sevmeyi ve sevmeyi ve tekrar sevmeyi hissetmeyi istiyorum. 

Yorumlar

Yorum Gönder

ilet:

Ad

E-posta *

Mesaj *

Bu blogdaki popüler yayınlar

{birth}

-
nefes al, devam et nefes almaya taşıtlar, otoyollar, tramvaylar, teleferikler, metrolar, ringler ve otostoplar. artık fazlalar, başlıyorlar ve bitiyorlar, kalkıyorlar ve iniyorlar, çalışıyorlar ve duruyorlar. hislerin en boşular. ne yapacağını bilmeyen bir sürü insanlarla dolular, ağlıyorlar, hayal kırıklığına uğramışlar, şişelere sarılıyorlar. ve o gün, o an, o his geldiğinde, hayal kırıklığına uğramış hissediyorlar. yarıda bırakılıyorlar, böcek gibi yerde eziliyorlar. ve o gün geldiğinde, dikkatim dağılıyor. rahatsız bir çekyatta yatıyorum o gün geldiğinde, ayağımın ucunda biri yatıyor, benden bir takım görevleri yerine getirmemi isteyenler var, arkada her zamanki radiohead mırıldanıyor. etrafımdaki her şey büyüyor, bulunduğum şehirler, okuduğum okullar, tanıştığım insanlar artıyor. bense farklı bir çatının altından farklı bir battaniyenin içinde aynı şarkıyla aynı şekil ağlıyordum. her şey büyüyordu, gelişiyordu, instagram postları, okunması gereken kitaplar, etikler, patikler ve di...
Devamı

çeper bir kişi değil, çeper bir ilişki

-
 evet tam da duyduğunuz gibi. çeper ben değilim, çeper sen değilsin, çeper bir ilişki; bi'nevi bi bağlam. nevi şahsına münhasır bir alametifarikası var çeper bağlamını anlamanın. içten olmayacaksın bir kere, içten herkesin bildiği herkesin anladığı her şeyinin kamuya mal olduğu ve yaygın olan olmak değil. dıştan da olamazsın, tamamen bi psikotik nevroz, siber bi psikoz ya da inanılmaz outlandish fikirleri anlamak da hepimize göre değil. biz sınırdayız, çeperde ve bunun güzelliğini görmek zor olduğu gibi bi o kadar da müthiş. gelin anlayalım bunu. ;çeper bir noktalı virgül mesela. ne bir nokta, ne bir virgül. ne noktadan bahsettiğim yarı cümle ile virgülden bahsettiğim cümleyi ayırır, ne de bütün cümleyi laps diye sonlandırır. tüm olayı arafta kalan birkaç parça kelimeyi sana tanıtır ve eşsizleştirir. o birkaç parça cümle bazen hayat kurtarır, bazen iç karartır, bazen de en önemli parçasıdır cümlenin noktalı virgül; her şeyi tadında, en önemli önemiyle, en güzel anlamlarıyla, en rom...
Devamı

#leyl-i ihbab 6 [final]

-
 hiçbir zaman bir şeyi tam biliyormuş gibi davranmamıştım şimdiye değin, bildiğime bile emin değilim derim fakat bildiğime emin olduğum tek şey: tanrı yok. çünkü eğer tanrı varsa hepimizden tek tek nefret etmeyi seçmiş. eline bir bıçak almış, gök kadar mavi. hepimizin dilediğini paramparça etmiş varsa da. işte bu yazılar da podcast de kendimi bu bıçaktan korumak için bir ihtiyaç artık. haliyle ölesiye bir nefret ve sıkıntı içinde paylaşsam da bütün şahsi meselelerimi, hepsinin üstünü bir çift imgeyle örttüm kimse bana patlamasın diye. bu sefer o imgeler yok, patlayacak olan bu posttur. 17 yılın bilinçli her anında söylemeye korktuğum şeyi sadece buraya yazabiliyorum artık looney tuneslu defterlerim dışında. en sonunda herkes kaçıyor sayın seyirciler. en sonunda kimse kalmıyor, herkes kaçar; ağzınız açık kalır. bu ne bir şaka ne de edebiyata yorulması gereken bir cümle, dümdüz bir deklarasyon. ben 17 yıllık minik hayatımda benim gerçekten yakınımda güzel insan olarak andığım çoğu ki...
Devamı