{life}

-

 hayat ne kadar acımasız lan. yani yok arkadaşın olmayabiliyor veya kötü bir ailede doğuyorsun değil asıl anlatmak istediğim. ekseriyetle herkes düzlüğe çıkabiliyor ondan o hayatın verdiği geçilebilir bir engel. geçemeyenler varsa da tabii ki o hayatın klasik acımasızlığı elbette. tahmin ettiğin hiçbir şeyin olmaması ve tahmin ettiğin her şeyin olması. didinerek, uğraşarak ve ölmeden yılları yaşamak zorunda bırakılmak. hayallerinin hiçbirinin olma kesinleşeceğini bilmeden. ne yaparsan yap bir fırtına, bir kavga, bir coğrafya ve bilcümle şartlar varken her yerinde. yine yaşıyorsun, didinerek, uğraşarak ve ölmeden. 

bir kadın gülüyorsa güzelce sana, bir iş için uygunsan veya bir iki hayvanla yaşanan yalnız bir evde bile elinde kalan birkaç parça trajedi oluyor. ölmemişsen hala gamsızlıktan hayat çok acımasız lan. ne diye devam ediyoruz, aile, akraba, arkadaş, allah, anılar, alttan almalar, ayrılıklar, asla yapmamlar. kendi nefesim dışında her şey kısacası. kendim dışında, ben dışında. başını pencereye yaslayıp niye yaşıyoruz ki diyince aklına gelen ben olmayan her şey. sırtımda çanta ile ilk kez ayak bastığım şehirlerin, otostop yollarında bir bisküviyi paylaştığım köpeğin, belki de yalnızken hep düşünmek ve yazmak bazen de çizmek için baktığım duvarların hatrına mı. merhaba ve nasılsınlar, her gün alınan naberler günaydınlar. telefonda izlenen, gerçekte yaşanan, ahbabına anlattığın hikayeler. keşifler, icatlar, medeniyetler; bilip bilmediğin bütün bilgiler ve gereklilikler. bazen şehrin en ortasında kurulmuş villalarda yaşananlar, bazense bütün kentin en ücra kentinde kurulmuş derme çatma evlerde tanışılanlar. hayatı yaşamak. yaşamak. ve yaşadıkların kadar var olmak.

ve bilcümle serenad, sevda, sevgi, saygı, sanat, sabah vakti kokan toprak, şehirler, sayfalarca yazılar, sanrılar, samimiyet

yaşamak; anıların, yaşadıkların kadar var olmak şu hayatta. yaşamın hakkını vermek, yaşamı yaşayanlarda ziyan etmemek. ölümün huşuya giden yol olduğunu bilmek, her saç telinden her aldığın nefese kadar değerli olmak, hakkını vermek her attığın adımın.

belki de sadece nefes almak. 

Yorumlar

Yorum Gönder

ilet:

Ad

E-posta *

Mesaj *

Bu blogdaki popüler yayınlar

{birth}

-
nefes al, devam et nefes almaya taşıtlar, otoyollar, tramvaylar, teleferikler, metrolar, ringler ve otostoplar. artık fazlalar, başlıyorlar ve bitiyorlar, kalkıyorlar ve iniyorlar, çalışıyorlar ve duruyorlar. hislerin en boşular. ne yapacağını bilmeyen bir sürü insanlarla dolular, ağlıyorlar, hayal kırıklığına uğramışlar, şişelere sarılıyorlar. ve o gün, o an, o his geldiğinde, hayal kırıklığına uğramış hissediyorlar. yarıda bırakılıyorlar, böcek gibi yerde eziliyorlar. ve o gün geldiğinde, dikkatim dağılıyor. rahatsız bir çekyatta yatıyorum o gün geldiğinde, ayağımın ucunda biri yatıyor, benden bir takım görevleri yerine getirmemi isteyenler var, arkada her zamanki radiohead mırıldanıyor. etrafımdaki her şey büyüyor, bulunduğum şehirler, okuduğum okullar, tanıştığım insanlar artıyor. bense farklı bir çatının altından farklı bir battaniyenin içinde aynı şarkıyla aynı şekil ağlıyordum. her şey büyüyordu, gelişiyordu, instagram postları, okunması gereken kitaplar, etikler, patikler ve di...
Devamı

çeper bir kişi değil, çeper bir ilişki

-
 evet tam da duyduğunuz gibi. çeper ben değilim, çeper sen değilsin, çeper bir ilişki; bi'nevi bi bağlam. nevi şahsına münhasır bir alametifarikası var çeper bağlamını anlamanın. içten olmayacaksın bir kere, içten herkesin bildiği herkesin anladığı her şeyinin kamuya mal olduğu ve yaygın olan olmak değil. dıştan da olamazsın, tamamen bi psikotik nevroz, siber bi psikoz ya da inanılmaz outlandish fikirleri anlamak da hepimize göre değil. biz sınırdayız, çeperde ve bunun güzelliğini görmek zor olduğu gibi bi o kadar da müthiş. gelin anlayalım bunu. ;çeper bir noktalı virgül mesela. ne bir nokta, ne bir virgül. ne noktadan bahsettiğim yarı cümle ile virgülden bahsettiğim cümleyi ayırır, ne de bütün cümleyi laps diye sonlandırır. tüm olayı arafta kalan birkaç parça kelimeyi sana tanıtır ve eşsizleştirir. o birkaç parça cümle bazen hayat kurtarır, bazen iç karartır, bazen de en önemli parçasıdır cümlenin noktalı virgül; her şeyi tadında, en önemli önemiyle, en güzel anlamlarıyla, en rom...
Devamı

#leyl-i ihbab 6 [final]

-
 hiçbir zaman bir şeyi tam biliyormuş gibi davranmamıştım şimdiye değin, bildiğime bile emin değilim derim fakat bildiğime emin olduğum tek şey: tanrı yok. çünkü eğer tanrı varsa hepimizden tek tek nefret etmeyi seçmiş. eline bir bıçak almış, gök kadar mavi. hepimizin dilediğini paramparça etmiş varsa da. işte bu yazılar da podcast de kendimi bu bıçaktan korumak için bir ihtiyaç artık. haliyle ölesiye bir nefret ve sıkıntı içinde paylaşsam da bütün şahsi meselelerimi, hepsinin üstünü bir çift imgeyle örttüm kimse bana patlamasın diye. bu sefer o imgeler yok, patlayacak olan bu posttur. 17 yılın bilinçli her anında söylemeye korktuğum şeyi sadece buraya yazabiliyorum artık looney tuneslu defterlerim dışında. en sonunda herkes kaçıyor sayın seyirciler. en sonunda kimse kalmıyor, herkes kaçar; ağzınız açık kalır. bu ne bir şaka ne de edebiyata yorulması gereken bir cümle, dümdüz bir deklarasyon. ben 17 yıllık minik hayatımda benim gerçekten yakınımda güzel insan olarak andığım çoğu ki...
Devamı