it's just a nod to the canon.

-


 bugün çeper limited'dayız, diğer 9 yazının hiçbiri esasında buraya yayınlanma düşüncesiyle ortaya çıkmadı. defterlerimden veya instagrama attığım bi' nevi notlardan alıntıların editörize edilmiş halleri hepsi. 


çeper limited ismi ve cisminin asıl bize beyânı şudur ki: ben, tamer toplumun çeper'inde yer alıyorum. ne dışında kalacak kadar asosyal yahut enteresan ne de bütün çemberin ortasında olup her ilgiyi ve gücü sırtlanacak kadar fazla. benim ile sonsuza dek arkadaş kalacak ve eğer olursa karım olacak bütün insanlar benim olduğum gibi çeper'de olan, toplumun çeperini oluşturan insanlar olacak diye umuyorum ve temenni ediyorum. çeper, insanın utanması yahut garip bulması gereken bir statü değil. çeper insanın yargılamadan, enteresanlıkla hayatını sürdürmesi ve ilerde yaşadıklarımız kadar var olduğumuz yaşlılığımızda mutlu ölmemizi sağlayacak bir serüven yaşaması için en ideal yerlerden biri. monotonluğun ve absürtlüğün en ortasında, en zor, en yalnız, en üzücü ama bir o kadar da yolculuklar yolculuğu bir hayatı elinize tutturan bir sınır çeper. bu yazıyı yazı kendini imha etmeden, yazı çıktıktan belli bir süre sonra okuduysanız muhtemelen çeperdesiniz. 


limited olmasının müsebbibi ise benim. tam olarak görüşlerimle barışamadım, bütün özelimi bir internet bloguna dökemem de sanırım. tek başımayım, tek bir serüveni anlatıyorum, kısıtlı zamanım ve kısıtlı hevesim var. ulaşabildiğiniz duygular da kısıtlı bu blogda, öyle okuyup heyecanlanacağınız veya mutlu olacağınız pek bir şey bulmak güç olmalı. 


şu an ne kadar saçma bir insana bürünmüş olsa da zamanında bir arkadaşım doğum günümde bana bir dilekte bulunmuştu ve hâlâ unutamıyorum: umarım mutlu olursun, umarım üzülürsün, umarım her şeyi tadında yaşarsın.


ben her şeyi tadında yaşayamadım, pek mutlu olamadım, mutlu olsam da mutluluktan bahsedemedim. burası sadece hüzün içerir değildir asıl merâmım. demek istediğim arkada bir şarkı, gecenin 2'si bütün yalnız yalnızlığımla baş başa kalmışken boş istanbul'un dışında bir kasabada insanın tatlı şeylerden bahsedesi gelmiyor mazur görün ki. hepimiz aynı gemide değiliz maalesef, hepimiz aynı fırtınadayız. bu yazıdan haberi olmayanların yatları var, bazılarının teknesi, okuyanların kanoları var, bense bir tahta parçasına tutunmuşum süregeliyorum. var oluyorum, ıslak ve zorlayıcı bir şekilde de olsa yüzüyoruz işte. olay da o ya, fırtınanın bitmesini beklemek. 



Yorumlar

Yorum Gönder

ilet:

Ad

E-posta *

Mesaj *

Bu blogdaki popüler yayınlar

{birth}

-
nefes al, devam et nefes almaya taşıtlar, otoyollar, tramvaylar, teleferikler, metrolar, ringler ve otostoplar. artık fazlalar, başlıyorlar ve bitiyorlar, kalkıyorlar ve iniyorlar, çalışıyorlar ve duruyorlar. hislerin en boşular. ne yapacağını bilmeyen bir sürü insanlarla dolular, ağlıyorlar, hayal kırıklığına uğramışlar, şişelere sarılıyorlar. ve o gün, o an, o his geldiğinde, hayal kırıklığına uğramış hissediyorlar. yarıda bırakılıyorlar, böcek gibi yerde eziliyorlar. ve o gün geldiğinde, dikkatim dağılıyor. rahatsız bir çekyatta yatıyorum o gün geldiğinde, ayağımın ucunda biri yatıyor, benden bir takım görevleri yerine getirmemi isteyenler var, arkada her zamanki radiohead mırıldanıyor. etrafımdaki her şey büyüyor, bulunduğum şehirler, okuduğum okullar, tanıştığım insanlar artıyor. bense farklı bir çatının altından farklı bir battaniyenin içinde aynı şarkıyla aynı şekil ağlıyordum. her şey büyüyordu, gelişiyordu, instagram postları, okunması gereken kitaplar, etikler, patikler ve di...
Devamı

çeper bir kişi değil, çeper bir ilişki

-
 evet tam da duyduğunuz gibi. çeper ben değilim, çeper sen değilsin, çeper bir ilişki; bi'nevi bi bağlam. nevi şahsına münhasır bir alametifarikası var çeper bağlamını anlamanın. içten olmayacaksın bir kere, içten herkesin bildiği herkesin anladığı her şeyinin kamuya mal olduğu ve yaygın olan olmak değil. dıştan da olamazsın, tamamen bi psikotik nevroz, siber bi psikoz ya da inanılmaz outlandish fikirleri anlamak da hepimize göre değil. biz sınırdayız, çeperde ve bunun güzelliğini görmek zor olduğu gibi bi o kadar da müthiş. gelin anlayalım bunu. ;çeper bir noktalı virgül mesela. ne bir nokta, ne bir virgül. ne noktadan bahsettiğim yarı cümle ile virgülden bahsettiğim cümleyi ayırır, ne de bütün cümleyi laps diye sonlandırır. tüm olayı arafta kalan birkaç parça kelimeyi sana tanıtır ve eşsizleştirir. o birkaç parça cümle bazen hayat kurtarır, bazen iç karartır, bazen de en önemli parçasıdır cümlenin noktalı virgül; her şeyi tadında, en önemli önemiyle, en güzel anlamlarıyla, en rom...
Devamı

#leyl-i ihbab 6 [final]

-
 hiçbir zaman bir şeyi tam biliyormuş gibi davranmamıştım şimdiye değin, bildiğime bile emin değilim derim fakat bildiğime emin olduğum tek şey: tanrı yok. çünkü eğer tanrı varsa hepimizden tek tek nefret etmeyi seçmiş. eline bir bıçak almış, gök kadar mavi. hepimizin dilediğini paramparça etmiş varsa da. işte bu yazılar da podcast de kendimi bu bıçaktan korumak için bir ihtiyaç artık. haliyle ölesiye bir nefret ve sıkıntı içinde paylaşsam da bütün şahsi meselelerimi, hepsinin üstünü bir çift imgeyle örttüm kimse bana patlamasın diye. bu sefer o imgeler yok, patlayacak olan bu posttur. 17 yılın bilinçli her anında söylemeye korktuğum şeyi sadece buraya yazabiliyorum artık looney tuneslu defterlerim dışında. en sonunda herkes kaçıyor sayın seyirciler. en sonunda kimse kalmıyor, herkes kaçar; ağzınız açık kalır. bu ne bir şaka ne de edebiyata yorulması gereken bir cümle, dümdüz bir deklarasyon. ben 17 yıllık minik hayatımda benim gerçekten yakınımda güzel insan olarak andığım çoğu ki...
Devamı